კრისტინა როსეტი: როცა მოვკვდები, ძვირფასო

როცა მოვკვდები, ძვირფასო,
სევდით ნუ მიმღერ, ნუ,
თავთით ვარდებს ნუ დამირგავ,
ნურც დიდ კიპარისს, ნუ.
დამეგე მწვანე ბალახად,
იყავი ნამი, რუ.
თუ მოისურვებ, გახსოვდე,
თუ მოისურვებ, ნუ.

ვეღარ ვიხილავ აჩრდილებს
და ვერც წვიმის წვეთებს,
ვეღარ მოვუსმენ ბულბულის
მღერას, თუკი გულს ტკენს.
ისეთ დაისით ოცნება,
სადაც არ ბრუნავს მზე,
წამიერ მემახსოვრება,
წამში დავივიწყებ.

When I am Dead, My Dearest

Christina Georgina Rossetti

When I am dead, my dearest,
Sing no sad songs for me;
Plant thou no roses at my head,
Nor shady cypress tree:
Be the green grass above me
With showers and dewdrops wet;
And if thou wilt, remember,
And if thou wilt, forget.

I shall not see the shadows,
I shall not feel the rain;
I shall not hear the nightingale
Sing on, as if in pain:
And dreaming through the twilight
That doth not rise nor set,
Haply I may remember,
And haply may forget.

ჩეზარე პავეზე; (შენა ხარ მიწა)

შენა ხარ მიწა,
ჯერეთ უთქმელი,
არაფერს ელი,
თუ არა სიტყვას.
სიღრმიდან მოსულს,
როგორც ტოტებში
ნაყოფს ხილისას.
ქარი მოგწვდება.
შემოგეხვევა
ირგვლივ ხმელი და
კვლავმკვდარ საგნებით,
რომელნიც ქარსვე
თან გაჰყვებიან.
კიდურები და სიტყვები ძველი.
ზაფხულისაა შენი ცახცახი.

Cesare Pavese

Tu sei come una terra
che nessuno ha mai detto.
Tu non attendi nulla
se non la parola
che sgorgherà dal fondo
come un frutto tra i rami.
C'è un vento che ti giunge.
Cose secche e rimorte
t'ingombrano e vanno nel vento.
Membra e parole antiche.
Tu tremi nell'estate.

29 ottobre 1945

ჩეკო ანჯოლიერი: ცეცხლი რომ ვიყო

ცეცხლი რომ ვიყო, ქვეყანას დავწვავ,
ქარი რომ ვიყო, მერეხად მოვალ,
წყალი რომ ვიყო, წარღვნით ჩავძირავ,
ღმერთი რომ ვიყო, ქვესკნელში ვისვრი.
პაპი რომ ვიყო, მაშინ ვილხენდი,
ყველა ქრისტიანს დავაწიოკებ,
მეფეთა მეფე-ყველას უფრორე
მხრებიდან თავებს დავაყრევინებ.
სიკვდილ რომ ვიყო, მამასთან მივალ,
ცხოვრება ვიყო, განვეშორები,
დედასაც ასე მოვექცეოდი.
რომ ვიყო ჩეკო, ვინც ვარ და ვიყავ,
დავწვავდი ქალებს-ყრმებს და ლამაზებს,
ხეიბრებს, ხნიერთ სხვებს დავუტოვებ.

Cecco Angiolieri

S'i fossi foco

S'i fosse fuoco, arderei 'l mondo;
s'i fosse vento, lo tempestarei;
s'i fosse acqua, i' l'annegherei;
s'i fosse Dio, mandereil' en profondo;
s'i fosse papa, allor serei giocondo,
ché tutti cristiani imbrigarei;
s'i fosse 'mperator, ben lo farei;
a tutti tagliarei lo capo a tondo.
S'i fosse morte, andarei a mi' padre;
s'i fosse vita, non starei con lui;
similemente faria da mi' madre.
Si fosse Cecco com'i' sono e fui,
torrei le donne giovani e leggiadre:
le zoppe e vecchie lasserei altrui.

ჯუზეპე უნგარეტი: თუ ჩნდება, ალბათ

სადაც ნისლებში ვუჩინარდებით,
ალბათ, მდინარე აქ ჩნდება, ზევით,
ყურს ვუგდებ მღერას იმ საყვირების,
სად ტბის ადგილზე ქალაქი იყო.

Giuseppe Ungaretti

Nasce Forse

C’è la nebbia che ci cancella
Nasce forse un fiume quassù,
Ascolto il canto delle sirene
del lago dov’era la città

ჩეზარე პავეზე: მოვა სიკვდილი და ექნება თვალები შენი

მოვა სიკვდილი და ექნება თვალები შენი,
იგი, რომელიც ცხოვრებაში გვერდით დაგვყვება
ალიონიდან დაისამდე, ძილგატეხილი,
შეუსმენელი, როგორც ძველი მონანიება,
ან მავნე ჩვევა, უაზრო და უნიადაგო.
თვალები შენი იქნებიან უსიტყვო სიტყვა,
ძახილი ჩუმი, დადუმება, ამაოება.
ყოველ ცისმარე დილას ნახავ შენ მათ, როდესაც
სარკის წინაშე მოიხრები, მოიკაკვები.
ჰოჲ, ტკბილო სასოვ, დღე დადგება, როცა გავიგებთ,
რომ ხარ სიცოცხლეც, ერთდორულად რომ ხარ არარაც.

კვდომას ყველასთვის გააჩნია უცვლელი მზერა,
მოვა სიკვდილი და ექნება თვალები შენი,
ეს რომ მოხდება, თითქოს მავნე ჩვევაც გაქრება,
სარკეში ნახავ მკვდრეთით აღმდგარ საკუთარ სახეს,
დახშულ ბაგეთა გაიგონებ მეტყველებასაც.
სიტყვაუთმქელნი ჩავეშვებით უღრმეს მორევში.

Cesare Pavese

Verrà la morte e avrà i tuoi occhi

Verrà la morte e avrà i tuoi occhi-
questa morte che ci accompagna
dal mattino alla sera, insonne,
sorda, come un vecchio rimorso
o un vizio assurdo. I tuoi occhi
saranno una vana parola,
un grido taciuto, un silenzio.
Così li vedi ogni mattina
quando su te sola ti pieghi
nello specchio. O cara speranza,
quel giorno sapremo anche noi
che sei la vita e sei il nulla

Per tutti la morte ha uno sguardo.
Verrà la morte e avrà i tuoi occhi.
Sarà come smettere un vizio,
come vedere nello specchio
riemergere un viso morto,
come ascoltare un labbro chiuso.
Scenderemo nel gorgo muti.

მუვათალიშ II-ის ლოცვა მზის ღმერთისადმი

მზის ცისიერო ღმერთო, კაცთა მოდგმის მწყემსო!
ზღვიდან რომ ამოჩინდები, ციურო მზეო.
ზეცისკენ მიხვალ.
მზის ციურო ღმერთო, უფალო ჩემო! ადამიანს,
ძაღლს, ღორს, ველურ მხეცებს
ყოველდღიურად სიმართლეს ესაუბრები, მზისა ღვთაებავ.

Johannes Lehmann-"Gli Ittiti", Garzanti, Milano, 1977, p. 73

ჯიბრანი: სულიერი მაქსიმები

* * *
როდესაც ჩემი ტკივილი მოთმინების ბაღში დავრგე, ნაყოფად ბედნიერება მივიღე.

* * *
ჩემი უცოდინრობის მიზეზი რომ ვიცოდე, ბრძენი ვიქნებოდი

* * *